سردرگمی نخبگان سیستانی/ تاملی بر رفتار سیاسی مسئولان سیستانی

یکی از مهم ترین عوامل پیشرفت یک کشور و به طور موردی یک منطقه نخبگان آن منطقه وعمکلرد شان است .نخبگان در یک سرزمین هم می توانند بازوی اصلاح باشند وهم می توانند اثر گذاری منفی داشته باشند . اما اثر گذاری خنثی هیچ گاه شاخصی بر نخبه بودن به حساب نمی اید.

منطقه سیستان نیز که در شرقی ترین نقطه ایران قرار دارد و دارای تاریخ چند هزار ساله بوده از دیرباز  نخبگان متعددی را دیده از حافظ قران گرفته تا مبدع ومخترع اما آن چه که در عصر کنونی و در چند ساله گذشته شاهد آن هستیم نوعی سردرگمی در نخبگان سیستانی است . به تعبیری نخبگان سیستانی اثر گذاری پیشینیان را نه در سطح منطقه خود بلکه در سطح کشور ندارند.روند کاهش حضور نخبگان در بدنه سیاسی و فرهنگی کشور و عدم تاثیر گذاری آنان در مسائل استان مصداق بارز این موضوع است .

از «90 کیلومتر عاشقی» که حرف می‌زنیم، از چه حرف می‌زنیم؟

«بزرگترین تجمع انسانی جهان»؛ این تعبیر به اندازه کافی هیجان انگیز و جذب کننده هست اما چه چیزی علاوه بر این سبب شده تا راهپیمایی اربعین از شهر نجف اشرف تا کربلای معلی، با وجود تمام سختی‌ها و مشقات فراوانی که دارد، تا این اندازه با استقبال عمومی روبرو شود و مردم مختلف از کشورهای متفاوت جهان را به سمت خود بکشاند؟

به گزارش رجانیوز، پاسخ به این سوال را نمی‌توان در چند سطر و صرفا با مشاهدات عینی و حضور در متن راهپیمایی بیان کرد؛ چرا که این پاسخ نیاز به مطالعات فراوان در مساله «گرایش ذاتی طینت پاک انسان‌ها به سمت خوبی‌ها» و همچنین تحلیل و بررسی واقعه کربلا و حوادث پس از آن دارد.

با این حال، بد نیست برخی از مواردی را که در این راهپیمایی مطرح می‌شوند و یا اساسا درباره آن بیان می‌شوند، با هم بررسی کنیم و به بخش هر چند اندکی از این تجمع باشکوه شیعیان آگاه شویم.